Οι Σήραγγες

Τομάτας 12.

O Ήφαιστος

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Ο Ήφαιστος ήξερε όλη την ιστορία της F1 απ' έξω και ανακατωτά από το πρώτο Γκραν Πρι, καθώς μεγαλώνοντας μέσα στο συνεργείο του πατέρα του Ηφαιστίωνα σε κάποιο νησί της Κεντρικής Μεσογείου, άκουγε συνέχεια γι' αυτήν από τις συζητήσεις των μεγαλυτέρων.

Από τα πρώτα του παιχνίδια ήταν ένα δεκαράκι κλειδί, «γερμανικό» από την μία  και από την άλλη πολύγωνο. Προτίμησε αυτό ο Ήφαιστος από όλη την σειρά εργαλείων του πατέρα του, γιατί του φάνηκε βολικό, ούτε πολύ μικρό, ούτε πολύ μεγάλο και είχε και διαφορετικά σχήματα στις άκρες του. 

Ο Μιχαήλ Υποδηματοποιός με το «Μαύρο Άλογο»
και πιο πίσω ο Φανουήλ Μάζιος με την «Μακριά Λάρα».

Την οπή του πολύγωνου την χρησιμοποιούσε σαν όργανο εστίασης και καθώς την έβαζε εμπρός από το δεξί του μάτι, κλείνοντας το αριστερό, εστίαζε μέχρι την άκρη της μικρής ευθείας στην πίστα καρτ του πατέρα του, στο πίσω μέρος του συνεργείου.

Μαζί με τον εξάδελφό του Μιχαήλ, περίμενε για να δει να ξεπροβάλλει από την στροφή το πρώτο καρτ στους ατελείωτους αγώνες του Ηφαιστίωνα με τον αδελφό του Εύοδο τον Υποδηματοποιό, ο οποίος Εύοδος ήταν πάντα ένα κλικ ταχύτερος από τον Ηφαιστίωνα και πάντοτε (ή μάλλον σχεδόν πάντοτε) τον νικούσε. Αυτό ο Ηφαιστίωνας το «έφερε βαρέως» γιατί αν και μηχανικός ο ίδιος, νικιόταν από έναν που κατασκεύαζε ... υποδήματα ... έστω και αν αυτά τα υποδήματα ήταν υπόδειγμα σχεδίου και κατασκευής.

Ο Ήφαιστος συχνά αναπολούσε νοσταλγικά τον ήχο από τους κινητήρες εσωτερικής καύσεως καθώς αυξομειώνονταν οι στροφές ανά λεπτό και σίγουρα κάποιες στιγμές του έλειπε η παλιά διακριτικά διάχυτη μυρωδιά βενζίνης και λαδιών και η αίσθηση της ανοικτής ατμόσφαιρας των «αρχαίων» Γκραν Πρι.

Εδώ κάτω στα πιτ της ομάδας του στο υπόγειο σηραγγώδες αυτοκινητοδρόμιο, ακόμη αισθανόταν κάπως αποπνικτικά. Ωστόσο, η εμπειρία του από το παιδικό του παιχνίδι, το δεκαράκι, του είχε προσδώσει την ικανότητα να εστιάζει με το βλέμμα του σε μεγάλη απόσταση και αυτή την στιγμή έβλεπε κιόλας στην αρχή της ευθείας αριστερά του να ξεπροβάλει το μονοθέσιο της ομάδας του ακριβώς πίσω από το προπορευόμενο, αλλά έχοντας ήδη πάρει πορεία προσπεράσματος.

Ήλπιζε ότι η καινοτομία που είχε εφαρμόσει στους συσσωρευτές θα έδινε την απαραίτητη επιπλέον ισχύ στους ηλεκτροκινητήρες για να αναπτύξει  μεγαλύτερη ταχύτητα στην μεγάλη ευθεία εκκίνησης - τερματισμού από τον ανταγωνισμό. Η τελευταία αλλαγή συσσωρευτών δεν είχε πάει και τόσο καλά ... την χρειαζόταν αυτήν την ισχύ ...

Τα μονοθέσια πέρασαν από μπροστά του σε σχηματισμό και χάθηκαν στο βάθος της σήραγγας φθάνοντας στο τέλος της ευθείας για να πάρουν την στροφή.

- Τώρα στα φρένα ... θα τον περάσει;

Τα μονοθέσια έστριψαν και χάθηκαν. Γύρισε το βλέμμα του στα μόνιτορ με αγωνία. Αυτό που είδε, λύτρωσε την αγωνία του και συνέχισε να παρακολουθεί τα μόνιτορ με χαρά και επιφωνήματα θριάμβου.

Ο Μιχαήλ Υποδηματοποιός με το «Μαύρο Άλογο» οδηγούσε πλέον τον αγώνα. Ο Μιχαήλ (πρώτος εξάδελφος του Ήφαιστου) είχε κάνει κιόλας μια μικρή διαφορά από τον δεύτερο πλέον Φανουήλ Μάζιο με την «Μακριά Λάρα», καθώς έστριβε με μαεστρία στις στροφές. Οι γύροι είχαν φτάσει τους 75, αρκεί να κρατούσε δύο γύρους ακόμη ... Ο Ήφαιστος αισθάνθηκε πάλι κάπως αποπνικτικά και νοσταλγικά ...

Βέβαια, ούτε περνούσε από το μυαλό του ότι το ίδιο αποπνικτικά με το περιβάλλον και νοσταλγικά προς τον καθαρό αέρα θα αισθάνονταν και ο παπά-Χριστόδουλος ενώ στέκονταν περίπου στο ίδιο σημείο πολλά χρόνια όμως αργότερα, και μετά την ΜΕΓΑ.ΓΕ.ΚΑ. Είχε ετοιμαστεί για τον Εσπερινό και περίμενε τους Κρυπτούς της «ενορίας» του για να βάλει «Ευλογητός». Κοίταξε στο βάθος του διαδρόμου με τα χαλάσματα για να δει αν έρχεται κάποιος.

- Είναι νωρίς ακόμη ... σκέφτηκε. Γύρισε το βλέμμα του προς το Ιερό και για μια ακόμη φορά δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε.

Ποιος ο λόγος κάποιες σπασμένες μαρμάρινες κολόνες και άλλοι συμπαγείς μαρμάρινοι όγκοι που βρέθηκαν εκεί μετά από την ΜΕΓΑ.ΓΕ.ΚΑ. να σχηματίσουν ένα υποτυπώδες, εντούτοις όμως απολύτως λειτουργικό Ιερό με χαμηλό τέμπλο, την Ωραία Πύλη του και την Αγία Τράπεζα πιο μέσα;

Ποιος πνευματικός αλγόριθμος προέβλεψε μέσα στο χάος να υπάρχει ο σπόρος σινάπεως που θα βλαστήσει και θα δώσει δένδρο ευσκιόφυλλο, στο οποίο θα αναπαύονται όλα τα «πετεινά του ουρανού»;



(Συνεχίζεται)

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Νά 'ναι ευλογημένο!

Τομάτας 11.

Oι Κρυπτοί

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Ο Τομάτας δεν συνειδητοποίησε όμως ότι είχε αργήσει. 'Επρεπε ήδη να είχε παρουσιαστεί στο Κέντρο Υποδοχής - Ευρέσεως Απασχόλησης  Κ.Υ.ΕΥΡ.Α. και αυτή η καθυστέρηση εξόδου από τον χώρο ανάπαυσης έπρεπε ήδη να του έχει χρεώσει κάποια ποινή. Παραδόξως δεν εμφανίστηκε κάποια ενημερωτική απεικόνιση ποινής στη ολογραφική σκηνή και φυσικά ο Τομάτας ούτε που κατάλαβε ότι υπέπεσε σε κάποιο παράπτωμα.

Κρυπτός -  Κρυπτοχριστιανός

Βγήκε στον διαδρομοδό και προχώρησε προς τους ανελκυστήρες. Μπήκε μέσα, «κατέβηκε» κάποια επίπεδα και βγήκε στο επίπεδο που ευρίσκετο το Κ.Υ.ΕΥΡ.Α. Προχώρησε λίγο ακόμη και φθάνοντας στην θύρα του ΚΥ.ΕΥΡ.Α. την διαπέρασε.

Μέσα στο Κέντρο οι απασχολούμενοι ευρίσκοντο σε κατάσταση ευφορίας. Οι υπολογιστές τους δεν είχαν σύνδεση με τον κόμβο της «Ναός της Ιερουσαλήμ». Ο κόμβος της Κωνσταντινούπολης λειτουργούσε αυτόνομα, εχθρικά και επιθετικά προς τον κόμβο της «Ναός της Ιερουσαλήμ».

Το ΡΑ.ΔΙ. μετέδιδε ότι παράλληλα με τον αιματηρό πόλεμο στην επιφάνεια, ένας ακόμη πόλεμος επιτελείτο. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος των διαφόρων κόμβων του Παγκοσμίου Ιστού. Στην Κωνσταντινούπολη ευρίσκοντο οι τρεις μεγάλοι Κινέζοι χάκερς του στρατηγού Αλεξέϊ Ρως, τέως  βουδιστές μοναχοί, αναντικατάστατα στελέχη του Κ.Ο.Σ. στον σχεδιασμό και χειρισμό των ηλεκτρονικων συστημάτων.

Αυτοί, κατά την ΜΕΓΑ.ΓΕ.ΚΑ. διαφωνώντας με τον ολικό σχεδιασμό, απέδρασαν από κάποιο μοναστήρι του Θιβέτ στο οποίο είχαν την έδρα τους και μετά από μήνες περιπλάνηση προς τα βόρεια, βρήκαν καταφύγιο σε ένα νησάκι κάπου στις ακτές της Σιβηρίας, στο οποίο μόναζαν Ορθόδοξοι μοναχοί, Ρώσοι κυρίως αλλά και Έλληνες και μερικοί άλλων εθνικοτήτων.

Εκεί βαπτίστηκαν Χριστιανοί και κατόπιν έλαβαν το μοναχικό σχήμα και ονομάστηκαν, Βασίλειος, Ιωάννης και Γρηγόριος. Αργότερα ο στρατηγός Αλεξέϊ τους ενέταξε στο δυναμικό του ως αναπόσπαστα αξιωματικά και ηγετικά στελέχη του ηλεκτρονικού τομέα του στρατού του. Στην κάθοδό του δε προς την Κωνσταντινούπολη, συμμετείχαν στο επιτελείο σχεδιασμού κρούσης.

Ο μοναχός Βασίλειος, ο μοναχός Ιωάννης και ο Ιεροδιάκονος Γρηγόριος λοιπόν «πολεμούσαν» ηλεκτρονικά από την Κωνσταντινούπολη με τον κόμβο της «Ναός της Ιερουσαλήμ». Πολύ σύντομα θα επιβάλλονταν, καθώς αυτοί οι ίδιοι είχαν γράψει τον κώδικα και σχεδιάσει και κατασκευάσει όλα τα πρότυπα των κόμβων που υπήρχαν και όχι μόνο.

Ο Διαδίκτυος ο οποίος ήταν απασχολούμενος ως χειριστής ενός τερματικού υπολογιστή στο Κ.Υ.ΕΥΡ.Α. σηκώθηκε να τον χαιρετίσει.

- Ευλογείτε ... είπε ο Τομάτας χωρίς να έχει επίγνωση ότι αν το έλεγε αυτό πριν λίγο καιρό, σίγουρα θα επέστρεφε στις βραχονησίδες έρευνας του Αιγαίου.

- Ο Κύριος, ο Κύριος ... ακούστηκαν διάφορες φωνές αντιφώνησης και όλοι οι απασχολούμενοι της αίθουσας σηκώθηκαν να τον χαιρετήσουν καθώς η φήμη του Τομάτα για το παίξιμο του κλαρίνου του και για το ότι είχε παίξει στον «παράνομο γάμο» λίγες ώρες μετά τον ερχομό του στην Κωνσταντινούπολη είχε διαδοθεί από στόμα σε στόμα.

Οι εναγκαλισμοί και οι χειραψίες μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού και η γενικά φιλική διάθεση που συνάντησε ο Τομάτας τον έκαναν να χαρεί. Η έλλειψη ανθρώπινης επικοινωνίας που είχε τον τελευταίο καιρό, αναπληρώνονταν κατά κάποιο τρόπο με αυτές τις εκδηλώσεις.

Ωστόσο, αυτή η αίσθηση θεωρείτο επικίνδυνη από τον Τομάτα, καθώς πολύ εύκολα η αγνή χαρά της ανθρώπινης επικοινωνίας και της επίδειξης παραδοχής και σεβασμού από τους συνανθρώπους μας, μπορεί να μεταβληθεί σε υστερόβουλη οίηση με «δηλητηριώδη» αποτελέσματα.

(Σημειωτέον ότι μόνο ένας ήξερε για την πύρινη προσευχή του Τομάτα. Όλοι όμως διέκριναν την αγνότητα της καρδιάς και την ταπείνωση και υπακοή αυτού του ανθρώπου).

Οι απασχολούμενοι στο Κ.Υ.ΕΥΡ.Α. ήταν σχεδόν όλοι Κρυπτοί, δηλαδή Κρυπτοχριστιανοί, με το ηθικό τους αναπτερωμένο από τα μηνύματα που ελάμβαναν από Ρώσους και Ευρωπαίους (Γερμανούς, Γάλλους κ.α.) Κρυπτούς, και έκαναν ότι μπορούσαν για να παραλύσουν τον ΓΕΝ.Ε. και να ηττηθεί ο Κ.Ο.Σ.

Ο ζήλος τους δε ήταν πολύ μεγάλος. Πολεμούσαν για του «Χριστού την πίστη την Αγία» ...

- Τομάτα, θα απασχοληθείς εδώ στο Κ.Υ.ΕΥΡ.Α. και όταν τελειώσουμε, θα πάμε μαζί στις σήραγγες, στον παπα-Χριστόδουλο, είπε ο Διαδίκτυος μόλις κόπασαν οι χαιρετισμοί.

- Να 'ναι ευλογημένο!

(Συνεχίζεται)

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Χωματερή των Λιοσίων

 

Τομάτας 10.

Η Αρπαγή του Νοός

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Ο Τομάτας τα κατάφερε σχετικά εύκολα (ή μήπως έτσι νόμιζε;) με τα τεχνικά σημεία της ηλεκτρονικής παραλλαγής στον χώρο ανάπαυσης και ύστερα από λίγο διέθεσε τον χρόνο του στην κυριότερη «ασχολία» του την Προσευχή.

Γέρων - Χριστόφορος

Γεννήθηκε, λίγο μετά από την ΜΕΓΑ.ΓΕ.ΚΑ. στους υπόγειους χώρους της Αθήνας. Σε ηλικία 3 ετών ευρισκόμενος στον χώρο απασχόλησης της μητέρας του, στην Διαλογή Απορριμάτων - «ΔΙ.ΑΠΟΡ.» στο Επίπεδο Επιφάνεια (στην οποία ΔΙ.ΑΠΟΡ. σημειωτέον ότι απασχολούνται άτομα αξιολογημένα από τον Κ.Ο.Σ. ως χαμηλού νοητικού επιπέδου, ασχέτως αν η καρδιά τους ζέει και λειώνει σίδερα, και το συναίσθημά τους ρέει άφθονο, πλημμυρίζει τον περιβάλλοντα χώρο, αλλά δεν σε πνίγει) και αφού ξέφυγε της προσοχής της παίζοντας με τα σκουπίδια, βρέθηκε κατά λάθος μέσα σε ένα αυτοκινούμενο όχημα πολύ μεγάλων διαστάσεων φορτωμένο με «Απορρίμματα προς Απόρριψη» και προορισμό έξω στην «μολυσμένη» επιφάνεια, στην χωματερή Λιοσίων (η οποία ζει και βασιλεύει ακόμη ... ).

Εκεί τον βρήκε ο Γέρων - Χριστόφορος (που έψαχνε στην χωματερή μήπως βρει κάτι φαγώσιμο ή χρήσιμο), τότε ακόμη Πατήρ - Χριστόφορος, δυο μέτρα και δέκα εκατοστά ύψος, 190 κιλά σκληρών ασκητικών μυών χωρίς ίχνος λίπους και με μια μόνιμη έκφραση τρομακτική για όποιον έβλεπε το πρόσωπό του, που ήταν σε τέλεια αντίθεση με την αγάπη που είχε --και απεδείκνυε ότι είχε με πράξεις-- η μεγάλη καρδιά αυτού του αγαθού γίγαντα για όλα τα πλάσματα και την Κτίση του Θεού. Τον περιμάζεψε και τον πήρε μαζί του στην σπηλιά κάπου στον Υμηττό, όπου ασκήτευε μαζί με τον Γέροντά του, τον Γέροντα Νείλο.

Σε λίγο καιρό ο Γέρων - Νείλος εκοιμήθη και ο Τομάτας έμεινε μόνος του με τον Γέροντα (πλέον) Χριστόφορο. Αυτός τον μεγάλωσε και του έμαθε «λίγα γράμματα» από τα «Άγια Βιβλία» όπως τα έλεγε (Αγία Γραφή, Ωρολόγιον, Λειτουργικόν, Βίοι Αγίων, Οδύσσεια του Ομήρου, Κύρου Ανάβασις, Λογική του Αριστοτέλη, Πολιτεία του Πλάτωνα κ.α.) και τα οποία τα φύλαγε ως «κόρη οφθαλμού». Αυτός του έμαθε και την αδιάλειπτη προσευχή με την επανάληψη της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με». Βέβαια ο Τομάτας ποτέ δεν επαναλάμβανε σωστά  και με την ίδια σειρά τα λόγια της ευχής. Ωστόσο όμως, αυτά που έλεγε, τα έλεγε πάντοτε με την καρδιά του και με το νου του απηλλαγμένο από άλλες σκέψεις και ήταν ευήκοα στα «Ώτα Του Κυρίου».

Το κλαρίνο το βρήκε ο Τομάτας κάποια χρόνια αργότερα, μια μέρα που είχε πάει να ψάξει στα ερείπια κάποιου όμορφου (κάποτε) παλαιού σπιτιού. Μέσα στην σκονισμένη και ταλαιπωρημένη εξωτερικά θήκη του δεν είχε πάθει απολύτως τίποτα. Και εκτός από το κλαρίνο η θήκη περιείχε μέσα και ένα μικρό καμπυλοτετράγωνο κουτί και δύο άλλα μικρά περίεργα στρογγυλά αντικείμενα, καθώς και μια παλαιά, ξεθωριασμένη, τυπωμένη χάρτινη κάρτα με το έμβλημα της Π.Α.Ε.Κ. από την μία και από την άλλη γραμμένο με μεγάλα γράμματα: «Π.Α.Ε.Κ. Σ' ΑΓΑΠΩ».

Ο Τομάτας πήρε την θήκη και την πήγε στον Γέροντα Χριστόφορο. Αυτός του εξήγησε τι ήταν το κλαρίνο και το κουτί, (το οποίο βέβαια ήταν ένας ενεργειακά αυτόνομος αναπαραγωγός μουσικών αρχείων με αρκετή μνήμη για να χωράει έναν απίστευτα μεγάλο αριθμό αρχείων), και το ότι άκουγες μουσική τοποθετώντας τα ακουστικά στα αυτιά σου. Ο Τομάτας βρήκε την χαρά του. Όλη την ώρα άκουγε μουσική και προσπαθούσε να παίξει κλαρίνο.

Ο Γέρων - Χριστόφορος δεν είδε με πολύ καλό μάτι αυτήν την καινούργια ασχολία, αλλά επειδή γνώριζε την στερεότητα στην αθωότητα που είχε ο Τομάτας, δεν ήθελε να του στερήσει την χαρά της εξερεύνησης, του πειραματισμού και της αυτοδίδακτης μάθησης. Και έτσι ο Τομάτας κουβαλούσε πάντα μαζί του το κλαρίνο και τον αναπαραγωγό, και ακούγοντας δημοτικά τραγούδια, βυζαντινή οργανική μουσική, κλασσική μουσική και πάρα πολλές αξιόλογες συνθέσεις της τζαζ από τα αποθηκευμένα αρχεία του αναπαραγωγού, και φυσώντας το κλαρίνο τις ώρες που του επέτρεπε ο Γέροντας έγινε αριστοτέχνης.

Μια μέρα όμως ενώ έψαχνε στην χωματερή Λιοσίων, η μοίρα έδρασε αντίστροφα και μία περίπολος του Κ.Ο.Σ. τον εντόπισε και τον συνέλαβε, μεταφέροντάς τον πίσω στα υπόγεια, όπου κρατήθηκε για λίγο καιρό σε ελεγχόμενο χώρο προς καθαρισμό και αποστείρωση, και στην συνέχεια  αξιολογήθηκε (και αυτόν τον αξιολόγησαν ως χαμηλού νοητικού επιπέδου, όπως και την μητέρα του) και μεταφέρθηκε στα «Ελευθέρια». Εκεί μη έχοντας το κλαρίνο μαζί του ο Τομάτας, αφοσιώθηκε στην αδιάλειπτη προσευχή και αξιώθηκε πολλών πνευματικών δωρεών από τον Κύριον.

Άκτιστον Φως

Σε λίγο, καθώς η συνεχής προσευχή γέμισε (πλήρωσε) τον νουν του Τομάτα, τον άδειασε από άλλες σκέψεις και τον ανάγκασε  σε ακινησία. 

Έτσι ο Τομάτας απελευθερωμένος από τα δεσμά του σώματος, αρπάχθηκε και μεταφέρθηκε έξω σε άλλες σφαίρες (κανονικές σφαίρες και όχι κατά προσέγγιση ...), και βρέθηκε να «πλέει» σε κάποιον από τους επτά ουρανούς, όπου:

Χώρος, χρόνος, δεν υπάρχει,
Υπάρχει μόνο Αγάπη, 
Άπειρη, Άφθαρτη, Αληθινή.

Δεν μετράν οι αποστάσεις,
Τώρα έφυγες, πριν λίγο έφθασες,
Είσαι εκεί, είσαι και εδώ αν πρέπει.

Θέεις εκεί έξω τα «ακίχητα διώκων»,
Δεν ξεθεώνεσαι όμως ποτέ,
Δεν υπάρχει εκεί έξω η αντίσταση των ζώντων,
Δεν θες να ξαποστάσεις. 

Το Άκτιστον Φως,
Όλους και όλα φωτίζει συνεχώς,
αποκορύφωση ατελείωτη,
μεσημέρι διαρκώς, 
Ζενίθ.

Το απόγευμα δεν έρχεται, 
δεν νυχτώνει κάποτε,
δεν υπάρχει το ναδίρ.

(- Δεν έχουν τα φιστίκια τσόφλια ... ωχ, ... λάθος, από αλλού ήταν αυτό, αλλά τελικά νομίζω, ... ταιριάζει αν το καλοσκεφτείς ...).

Βέβαια κάποια χρονική στιγμή η αρπαγή τελείωσε και ο νους του Τομάτα επέστρεψε σε κίνηση και στις συμβατικές λειτουργίες του. Ο Τομάτας συνειδητοποιώντας την επιστροφή, τελείωσε την προσευχή του δοξολογώντας και ευχαριστώντας τον Θεό.

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Το Τείχος Έπεσε

Τομάτας 9.

Αναψυχικά

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Η «Αίθουσα Κοινωνικής Συμμετοχής» είναι σχεδόν γεμάτη. Υπάρχει βέβαια κενό διάστημα ανάμεσα στους παίκτες και τους θεατές εφοδιασμένο με σύστημα προσωρινής παράλυσης προς αποτροπή εισβολής των θεατών στο χώρο των παικτών.

Τα μέλη του «Συνδέσμου Εργαζομένων Ηλεκτρονικών Εφαρμογών» εξέλεξαν τους παίκτες τους με ηλεκτρονικό αδιάβλητο τρόπο,( ή μήπως έτσι νόμιζαν;) όπως ακριβώς έκαναν και τα μέλη του «Συνδέσμου Αποθηκάριων» για τους δικούς τους παίκτες. Οι παίκτες κάθισαν στις ειδικές θέσεις φορώντας το περικράνιο ερεθισμού εγκεφάλου μέσω του οποίου αλληλεπιδρούν και ξεκινούν την κοινωνική συμμετοχή.

Όλοι οι θεατές παρακολουθούν τα δρώμενα στην μεγάλη ολογραφική σκηνή μπροστά στους παίκτες στην οποία προβάλλονται τα κοινωνικά δρώμενα των παικτών.

Στο σημερινό γίγνεσθαι των πρώτων λεπτών της συμμετοχής κυριαρχεί μια συγκρατημένη τάση αναγνώρισης, καθώς όλοι οι παίκτες - συμμέτοχοι προσπαθούν να επιβληθούν των αντιπάλων τους αν είναι δυνατόν με στρατηγικές κινήσεις παρά με «θερμά επεισόδια».

Βέβαια αυτά θα επακολουθήσουν καθώς το λογισμικό του περικρανίου των συμμετεχόντων είναι εφοδιασμένο με πρόγραμμα εκμάθησης πολεμικών τεχνών, μάχης σώμα με σώμα, αναρριχήσεων - καταβάσεων και πάρα πολλών άλλων ικανοτήτων και δεξιοτήτων, δίνοντας έτσι στους συμμετέχοντες την ευκαιρία να δοκιμάσουν τα όριά τους.

Το παιχνίδι είναι απλό. Συνύπαρξη αντιπάλων ομάδων συμμετεχόντων χωρίς κανόνες και ηθικούς φραγμούς.

Δηλαδή χωρίς «Απαγορεύεται το ...»

Όλα επιτρέπονται.

Διότι όλα είναι εικονικά.

Δεν αφήνουν τραύματα στο σώμα.

Αφαιρούν υλικό ψυχής μόνο.

Η ζώσα ύλη δεν νοιώθει πόνο.

Οικτρά όμως υποφέρει το πνεύμα.

Ο περιβάλλων χώρος έχει άπειρες επιλογές καθώς όποια ομάδα υπερέχει, μπορεί να διαλέξει όποια χωροθέτηση επιθυμεί με μέγιστο εικονικό εμβαδόν έκτασης συμμετοχής 100 εκταρίων. Την μία στιγμή μπορεί να βρεθείς στο εξώτατο διάστημα σε ειδικό αεικίνητο θαλαμίσκο, την άλλη με μαγιό και γυαλιά ηλίου στην Χαλκιδική να κάνεις ηλιοθεραπεία και την επομένη περιτριγυρισμένος από τους τοίχους ενός τεράστιου λαβύρινθου, στις γωνίες του οποίου ξεχασμένα πηγάδια καραδοκούν το θύμα τους. Στην σημερινή εκδοχή η μεγασκηνή προβάλλει μια έρημο έκταση. Οι συμμετέχοντες είναι καλυμμένοι με παραλλαγή και οι κινήσεις τους περιορισμένες. Ο χρόνος κυλάει!

Ο Μαέστρος έχει πάλι μια από τις συνήθεις κρίσεις αμφιβολίας. Όρθιος και καθηλωμένος εμπρός από τα Αυτόματα Μηχανήματα Πώλησης Αναψυχικών -  «Α.ΜΗ.Π.ΑΝΑ.» συνεχίζει να σκέφτεται αν πραγματικά την χρειάζεται αυτήν την αναψυχή. Και αν όντως είναι αναψυχή η αίσθηση που σου δημιουργούν τα αναψυχικά ...

Απόφαση δεν μπορούσε να βγάλει.

Δικαστήριο στο κεφάλι.

Εικόνες από προηγούμενες αναψυχές πέρασαν από το μυαλό του. Εικόνες έγχρωμες ανάγλυφες, με ανάλυση χιλιάδων γιγακυβοσημείων και μυριάδων χρωματικών συνδυασμών. Ναι, εικόνες τέλειες μεν, άνοστες δε! Ανάλατες!

Αυτή η αίσθηση του έμενε τελευταία. Σαν να «εξέλιπε το άλας της γης». Η αίσθηση του «άνοστου» διακατείχε τον Μαέστρο αρκετό καιρό τώρα τελευταία και ήταν και αυτή μια από τις αιτίες όλων αυτών των κρίσεων αμφιβολίας. Βέβαια, με την ανάγνωση των προσευχών η αμφιβολία μέσα του έλειωνε και μεταλλάσσονταν σε μια μη υστερόβουλη πρωτόγονη σιγουριά, η οποία τον συνέπαιρνε. Αμέσως νοστάλγησε τις προσευχές και την γεύση τους!

Γύρισε λίγο απότομα το κεφάλι του προς το πλήθος. Για σήμερα δεν τα χρειάζεται τα αναψυχικά ... αποφάσισε.  και κοίταξε λοξά την μεγασκηνή.

Πτήσεις Ιπταμένων Αναγνωριστικών Μηχανών Προς Καθορισμό Θέσεων Των Αντιπάλων ... έγραφε ο υπέρτιτλος της σκηνής. Κάποια μικρά, γαλάζια-διαυγή, ανισοσκελή και με καμπύλες πλευρές «τετραγωνάκια» έπλεαν στην θάλασσα του ουρανού πάνω από την έρημο.

Δεν ένοιωθε κανένα ενδιαφέρον για το παιχνίδι και όχι μόνο, αλλά αισθάνθηκε και λίγο γελοίος σαν να τον ενέπαιζαν. Το εξασθενημένο τσίμπημα της επίπλαστης ενοχής για το μη ενδιαφέρον του, το ένοιωσε. Έτεινε λίγο και το ξεπέρασε. Το πρωτόγνωρο αίσθημα εμπαιγμού όμως εγκαταστάθηκε στους νευρώνες του και γέννησε δίκαιο θυμό. Ο θυμός προκάλεσε «τρέμουλο» σ' όλο το σώμα μέχρι το μεδούλι. Το εξασθενημένο τείχος έπεσε!

Η πειραγμένη δομή των χρωμοσωμάτων του Μαέστρου δεν παρείχε τεκτονική υποστήριξη ίση με την απαιτούμενη και σε δεδομένη στιγμή ισχυρής συναισθηματικής πίεσης, οι έλικες του DNA του χάνοντας την στήριξή τους, στριφογύρισαν και συσφίχτηκαν.

Η πεπιεσμένη ενέργεια που συσσωρεύτηκε «θέσει ελατηρίω» αντέστρεψε την φορά της στροφής των ελίκων κάνοντάς τους να στριφογυρίσουν και συσφιχτούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, συσσωρεύοντας ενέργεια πάλι, πιο λίγη όμως τώρα και με καθοδική τάση. Εκτονούμενη αυτή η ενέργεια, αντιστρέφει πάλι την φορά και ούτω καθ' εξής, έως ότου υποχωρήσει η συναισθηματική πίεση και οι έλικες ανακτήσουν την στήριξή τους.

Κατά την διάρκεια όμως των κινήσεων αυτών τα επαναδομημένα χρωματοσώματα, έχοντας εμβαλωματική δομή κατέρρευσαν όπως καταρρέει κακοκτισμένος τοίχος επιτρέποντας έτσι το DNA να ανασύρει από την μνήμη του την τελευταία πριν την επαναδόμηση ισχυρή αρχιτεκτονική κατάστασή του και να δομηθεί εκ νέου βάσει αυτής!

Ο Μαέστρος κατευθύνθηκε προς την έξοδο. Την διαπέρασε και βρέθηκε στον διαδρομοδό.

(Συνεχίζεται)

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Πανεπιστήμιο των Συμβούλων

Τομάτας 8.

Ποντιακή Λύρα

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Ο Δελφίνης έφθασε μπροστά στον «ανελκυστήρα» και περίμενε. Προσπαθούσε να κρύψει ένα περίεργο χαμόγελο «εφηβικής  ανυπομονησίας» που άνθιζε στο πρόσωπό του καθώς η ώρα δεν ήταν ενδεδειγμένη για τέτοια συμπεριφορά, και ανά πάσα στιγμή κάποιος μπορεί να τον έβλεπε και αν το ήθελε, να στοιχειοθετούσε αναφορά στους Υπολογιστές Κινδύνου | Ανάγκης - «ΥΠΟ.ΚΙΝ.Α.»

Σε δύο ώρες τελείωνε το 7ωρό του και ως συνήθως «ανέβαινε» για την καταμέτρηση και επιβεβαίωση στοιχείων.

Η γραφειοκρατία με την έννοια της εγγραφοκρατίας είχε σχεδόν εξαλειφθεί, αλλά αντικαταστάθηκε από την σύγκριση στοιχείων του ηλεκτρονικού υπολογισμού με την πραγματικότητα, ειδικότερα στις αποθήκες προϊόντων. 

Είχαν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις ανακολουθίας των ηλεκτρονικών υπολογισμών με την πραγματικότητα, καθώς κάποιος με τον κατάλληλο εξοπλισμό μπορούσε να αφαιρέσει το μικροπλινθίο αναγνώρισης από τα διάφορα προϊόντα και να τα οικειοποιηθεί, αφήνοντας στην θέση τους κάτι άλλο άχρηστο.

Ναι! Ήταν χαρούμενος!

Σήμερα θα την δοκιμάσει!

Κάτι θα καταφέρει ...

Ήταν ενθουσιασμένος!

Είχε ανακαλύψει πως λειτουργούσε ...

Είχε βρει και τις χορδές της!

Οι ενδείξεις στην θύρα του «ανελκυστήρα» άλλαξαν, ο Δελφίνης πληκτρολόγησε τον κωδικό πρόσβασης προορισμού (καθώς το επίπεδο Αποθήκες Υλικού 7 - «Α.Υ.ε7» ήταν αυστηρά περιορισμένης και εξουσιοδοτημένης πρόσβασης) και διαπέρασε την θύρα.

Μόλις πάτησε στις Α.Υ. ε7 κατευθύνθηκε στον Θάλαμο 3 της υπηρεσίας Διαπαιδαγώγηση, τμήμα Ιστορίας Παλαιάς Λαϊκής Παράδοσης. Αυτός είχε μεταφερθεί πριν λίγο καιρό στις Α.Υ. ε7 από το Πανεπιστήμιο των Συμβούλων του «Ναού της Ιερουσαλήμ», στο οποίο γίνονται δεκτοί μόνο γόνοι ή/και εκλεκτοί των συμβούλων του Συμβουλίου των Σοφών, και οι οποίοι προορίζονται και εκπαιδεύονται κατάλληλα για να διαδεχθούν τους προγόνους ή/και μέντορές τους.

Ο θάλαμος αναπαριστούσε με αυθεντικά είδη εποχής το καθιστικό δωμάτιο από τυπική οικία της πόλης Τραπεζούντας κάποια παλαιά εποχή στην «Παλαιά Ζωή». Στο κέντρο του δωματίου υπήρχε κτιστή εστία θέρμανσης, γύρω γύρω διάφορα έπιπλα και άλλα χρηστικά και διακοσμητικά είδη της εποχής, τα οποία ήταν αντικείμενα μελέτης για τους φοιτητές του Πανεπιστημίου των Συμβούλων.

Μέχρι που ο Κ.Ο.Σ. αποφάσισε ότι οι σύμβουλοί του δεν χρειάζονται και τόσο εξειδικευμένη μόρφωση και γι' αυτό ο θάλαμος προοριζόταν να καταστραφεί. Η διδασκαλία των φοιτητών θα περιορίζετο μόνο σε μια μικρή αναφορά για το πόσο άσχημες ήταν οι συνθήκες ζωής κατά την συγκεκριμένη περίοδο.

Βέβαια, αυτή η αναφορά ερχόταν σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες, οι οποίες ανέφεραν ότι η αρμονία αν και εκπεφρασμένη με έναν αθώο παιδικό τρόπο, επικρατούσε στην ζωή των κατοίκων και ότι αυτή ήταν το γόνιμο έδαφος, στο οποίο ο σπόρος της αγάπης είχε γίνει αειθαλές δένδρο.

Κρεμασμένη σ' έναν τοίχο υπήρχε και αυτή!

Ο Δελφίνης μπήκε μέσα και την είδε στην θέση της ...

Οι καμπύλες της ήταν πρωτόγονες ...

Τις θαύμαζε!

Το χρώμα της μελί - κόκκινο ξεθωριασμένο ...

Τον γλύκαινε!

Η φωνή της; 

Θα την άκουγε σε λίγο ...

Στην αρχή δεν κατάλαβε σε τι μπορεί να χρησίμευε αυτό το ξύλινο αντικείμενο, το οποίο του φαινόταν πολύ οικείο. 

Βέβαια όταν ενημερώθηκε από το ηλεκτρονικό αρχείο του θαλάμου ότι ήταν μουσικό όργανο και ονομαζόταν ποντιακή λύρα (ή κεμεντζές όπως θα λέγαμε στα Ποντιακά), κάτι σχίστηκε μέσα του όπως σχίζεται το μετάξι που σκάλωσε τυχαία σε ένα καρφί. Ήταν βλέπετε σε ηλικία για να αρχίσει η αμφισβήτηση και για αυτόν.

Στα Είδη Συντήρησης Εκτεθειμένων Αντικειμένων του θαλάμου, ο Δελφίνης βρήκε τις χορδές που λείπανε από την λύρα καθώς και οδηγίες για την τοποθέτησή τους και το κούρντισμα. Μετά από κάποιες προσπάθειες πέρασε τις χορδές, τις κούρντισε και διστακτικά πήρε το δοξάρι στο χέρι.

Ήταν έτοιμη τώρα να τραγουδήσει γι' αυτόν!

(Συνεχίζεται)

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

 

Η Μουσική της Προσευχής

 

Τομάτας 7.

Οδηγός Αντιμετώπισης ΓΕΝ.Ε.

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Μα, τι άλλο του θύμιζε εκτός από το νοσταλγικό; σκεπτόταν ακόμη ο Μαέστρος.

Είχε ήδη τοποθετήσει στην προκαθορισμένη θέση τον ειδικό πομπό σήματος παρουσίας και προσάρμοσε στον ιματισμό του τον Εξομοιωτή Ανθρωπίνου Σώματος - «ΕΞ.Α.ΣΩΜ.» (ο οποίος οφείλουμε να αναφέρουμε πως δεν είναι και τόσο τέλειος) και τον ενεργοποίησε.

 Οι προσπάθειες της Ελληνορθόδοξης Επιστημονικής Αδελφότητος - «ΕΛ.Ε.Α.» ενώ σε ότι άλλο κατασκεύασαν είχαν 99,7% επιτυχία και πρακτική εφαρμογή του αρχικού θεωρητικού σχεδίου, στον ΕΞ.Α.ΣΩΜ. αν και χρησιμοποίησαν τις τελειότερες θεωρίες και πρακτικές εφαρμογές των μαθηματικών του χάους, δεν κατόρθωσαν να υπολογίσουν και να προσομοιώσουν με την απαιτητή ακρίβεια 99,3% την «βιομετρική υπογραφή», δηλαδή το χάος του ρυθμού επαναλήψεων των συνδυασμένων βιομετρικών δεδομένων του ανθρωπίνου σώματος, τα οποία εξετάζουν οι ιατρικές απολήξεις του ιματισμού για να βεβαιώσουν την μη απέκδυση.

Έβγαλε το κυρίως ένδυμα, ξέροντας ότι έπρεπε να το ξαναβάλει σε 7 ώρες, καθώς 7 ώρες χρειάζεται ο μικροϋπολογιστής για να διαπιστώσει την εξομοίωση και να αναφέρει ψηφιακά στον ΓΕΝ.Ε. «μη εγκριτέα - παράνομη» απέκδυση του ιματισμού, προτείνοντας ανάλογη ποινή.

Πάντως, ούτως ή άλλως σε 7 ώρες έπρεπε να πάει στην Αίθουσα Απασχόλησης - «ΑΙΘ.Α.», όπου για 7 ώρες "τροφοδοτεί" έναν υπολογιστή με διάφορα λογοστικά στοιχεία της επιχείρησης «Προϊόντα Υδρογόνου» της ΔΙ.ΚΥ.

Στην συνέχεια, 7 ώρες είναι για ανάπαυση. Αυτό επαναλαμβάνεται 5 φορές, ώσπου την τελευταία περίοδο επτάωρης ανάπαυσης, διαδέχεται δεκατετράωρη (14 ώρες) αργία.
 Επιτέλους το 35ωρο εφαρμόστηκε!

Κάθισε μπροστά στο γραφείο του και άρχισε να διαβάζει αυτά που κατέβασε κατά λάθος (ή μήπως έτσι νόμισε;) πριν λίγο καιρό από τον υπολογιστή της απασχόλησής του, κατά την διάρκεια μιας υπερφόρτωσης του δικτύου και τα είχε εκτυπώσει με εκείνο τον αρχαίο μικροεκτυπωτή - δώρο του Διαδίκτυου.

ΟΔΗΓΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΓΕΝ.Ε.ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΓΝΩΣΕΩΝ
Συμπεριλαμβάνονται Διδαχές και Καθημερινές Προσευχές
εις τον Κύριον Ημών Ιησού Χριστόν,
εις την Υπεραγίαν Θεοτόκο
και εις Άπαντας τους Αγίους.
ΣΥΝΤΑΧΘΕΙΣ ΥΠΟ ΜΟΝΑΧΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Παραλείποντας τον Οδηγό (καθώς τον είχε ήδη μελετήσει επισταμένως και διεξοδικώς), ξεκίνησε το διάβασμα από το πιο γλυκό, το πιο μελίρρυτο μέρος του βιβλίου (έτσι το αισθανόταν) τις Διδαχές και Προσευχές, τις οποίες κατ' αρχάς δεν μπορούσε να ερμηνεύσει επακριβώς, παρ' όλη την γνώση την οποία είχε για τις νοηματικές γλώσσες επικοινωνίας, απλώς γιατί «διάβαζε» μόνο την πραγματιστική υλιστική εκδοχή του κειμένου.

Η συνεχής ανάγνωση όμως και εκφώνηση των προσευχών τον βοήθησε πολύ στο να «διαβάσει» και πίσω από τα γράμματα την παραβολική πνευματική απόδοση του κειμένου, να διακρίνει ακριβώς την σημασία των λέξεων ως πρωταρχικά περιγραφικά εικονίδια των σκέψεων και να αποκαλύψει το εσώτατο νόημα της προσευχής.

Η αρμονία που ανέβλυζε από τις λέξεις και οι αντίστοιχες εσωτερικές δονήσεις που αισθανόταν ο Μαέστρος τον συνέπαιρναν και τον χαροποιούσαν. «Διάβαζε» την μουσική που υπήρχε στις λέξεις και αυτό το «άκουσμα» τον έκαιγε και τον καθήλωνε ... αλλά συγχρόνως τον εξάγνιζε και τον ξαναγεννούσε!

Κάποια παράμετρος δεν είχε υπολογιστεί στα Εργαστήρια Γενετικής της Διεθνούς Υπηρεσίας Υγείας - «Δ.Υ.Υ.» όπου είχε προγραμματιστεί το DNA του Μαέστρου και μεγάλου αριθμού άλλων ατόμων. Οι προγραμματιστές είχαν υπολογίσει αυτοί οι άνθρωποι θα είναι σχεδόν πανομοιότυποι. Και έτσι ήταν πράγματι. Αλλά από κάποιο χρονικό σημείο και μετά και πάντοτε συμπληρούμενου κάποιου ορισμένου χρόνου ηλικίας, αυτοί αφορμώμενοι από κάποιο τυχαίο γεγονός, ανέπτυσσαν πλέον δικιά τους προσωπικότητα με έμφυτη τάση στην εικαστική θεώρηση των πραγμάτων, στην νοσταλγικότητα και στην αμφιβολία σε οτιδήποτε καταφανές.

Στην περίπτωση του Μαέστρου η κατοχή του Οδηγού και η ανάγνωση των Προσευχών ήταν το τυχαίο γεγονός (όπως και σε πολλούς άλλους) που ελευθέρωσε την αμφιβολία μέσα του. Άρχισε λοιπόν να σκέφτεται και να θεωρεί διαφορετικά τα δεδομένα και τα πεπραγμένα της μέχρι τώρα ζωής του. Ενώ οι εργαστηριακές μεθοδεύσεις του DNA του, τον είχαν κάνει απόλυτο και πραγματιστή, χωρίς τύψεις και ηθική διαταραχή για τις πράξεις του, τώρα επικρατούσε στην σκέψη του η μετάνοια και στην διαγωγή του η εγκράτεια.

Ο Μαέστρος συνέχισε την προσευχή, νοιώθοντας το κάψιμό της μέσα του!

(Συνεχίζεται)

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Δράση και Αντίδραση

 

Τομάτας 6.

Τα Προσωπεία Ανθυπομειδίασαν

 Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Ο Τομάτας προχώρησε στον διαδρομοδό, ψάχνοντας να βρει που είναι επιτέλους ο χώρος ανάπαυσής του, ελπίζοντας να προλάβει να είναι παρών κατά την διάρκεια της εκπομπής «Πατρική Ματιά» (όχι ότι η «Πατρική Ματιά» τους εγκατέλειπε ποτέ) και να μην καταγράψει απουσία ο μικροϋπολογιστής.

Τα Προσωπεία Ανθυπομειδίασαν

Διασταυρώθηκε με διάφορους άλλους που προχωρούσαν και αυτοί βιαστικά προς τους χώρους ανάπαυσής τους, κάπως σκυφτοί και με βλέμμα ακαθόριστο και μυστικοπαθές. Όλοι ανεξαιρέτως έπρεπε να βρίσκονται την προκαθορισμένη ώρα μπροστά στην ολογραφική σκηνή του χώρου τους και να παρακολουθήσουν υποχρεωτικά τα δρώμενα που μεταδίδονταν.

Πάντως εμφανίστηκε μια τάση στην γενική συμπεριφορά του πλήθους τώρα τελευταία, η οποία δηλώνει μια γενικότερη αισιοδοξία. Και αυτή η τάση έχει αποτυπωθεί και στα χαρακτηριστικά των ανθρώπων. Η χαλάρωση ορισμένων μυών του προσώπου τους, λόγω της λιγότερης συναισθηματικής πίεσης που εδέχοντο, διαμόρφωσε απαλυντικές καμπύλες στην θέση των υπεροξείων γωνιών του προσωπότυπού τους.

Τα προσωπεία ανθυπομειδίασαν!

Ο Τομάτας είχε εφοδιασθεί από τον παπά-Χριστόδουλο (όπως και οι άλλοι κρυπτοχριστιανοί της ενορίας - περιοχής ευθύνης του), τον ειδικό πομπό σήματος που μετέδιδε σήμα παρουσίας στον υπολογιστή της σκηνής του εκάστοτε χρήστη.

Ο παπά-Χριστόδουλος του είχε εξηγήσει πως να το χρησιμοποιήσει και πως ακριβώς να το τοποθετήσει στον χώρο. Αυτός πίστευε ότι κατάλαβε, αν και η δυνατότητά του να αφομοιώνει και να θυμάται όλες τις λεπτομέρειες της χρήσης της τεχνολογίας, ήταν αντιστρόφως ανάλογη με την ικανότητά του να φυσάει το κλαρίνο, ... και πιστέψτε με, φυσάει καταπληκτικά!

Κάπου εδώ κοντά είναι, θα το βρω, ... σκέφθηκε ο Τομάτας και χάρηκε ...

- ΤΟΒ, ΤΟΓ, ΤΟΔ, ... έλεγε με χαμηλή φωνή, καθώς διάβαζε τα αριθμογράμματα των θυρών ...

- ΤΟΚΕ, ΤΟΚΣΤ, ΤΟΖ, ... θέλει κι' άλλο ...

- ΤΟΛΗ, ΤΟΛΘ, ΤΟΜ, ΤΟΝ, ... ΤΟΜ; ... εδώ είναι τον βρήκα ... είπε και συμφώνησε με τον εαυτό του!

- Που την έχω, ... ψιθύρισε και άρχισε να ψάχνεται.

Ο ιματισμός δεν έχει θήκες εξωτερικές, ούτε και εσωτερικές, επειδή δεν υπάρχει κάτι για να βάλεις μέσα, αλλά όλοι σχεδόν κατασκεύαζαν μυστικές κρύπτες για να μεταφέρουν διάφορα.

- Που την έβαλα; ... αναρωτήθηκε ο Τομάτας, ψάχνοντας να βρει την κυμματοπεμπτική - ιριδοθετική κάρτα (κι' αυτή από τον παπά-Χριστόδουλο) την οποία έπρεπε να εφαρμόσει σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο της θύρας για να αποκτήσει «πλευρική πρόσβαση» (αν και δεν ήταν απαραίτητη την συγκεκριμένη στιγμή) και να διαπεράσει την θύρα.

Ο Κ.Ο.Σ. είχε κάνει την ανακάλυψη αυτήν προσωπικά και θα καυχιόταν εσαεί καθώς είχε αποδείξει ότι οι εκπομπές εγκεφαλικών κυμάτων όλων των τύπων έχουν συνδυασμένη συχνότητα, η οποία διαφέρει από άτομο σε άτομο σε απειροελάχιστο βαθμό, παραμένει σταθερή καθ' όλη την διάρκεια της ζωής, αντιθέτως από την ένταση η οποία εξασθενεί με το πέρασμα του χρόνου. Η εφαρμογή αυτής της ανακάλυψης οδήγησε στην αρίθμηση όλων των ανθρώπων με βάση τον λόγο συνδυασμένης συχνότητας εκπομπής, προς τον λόγο ιριδιτότητος οφθαλμών (διαφορετικοί και οι δύο για τον καθένα από εμάς).

Ο αριθμός αυτός υπολογίζεται στιγμιαία από τις διάφορες επαφές αναγνώρισης και μεταδίδεται στον ΓΕΝ.Ε. και μέσω αυτού υπάρχει πρόσβαση σε πληροφορίες και δεδομένα, όπως κίνηση λογιστικού ισολογισμού, ιατρικό ιστορικό, διανοητικό επίπεδο, διάφορα πεπραγμένα, αξιολόγηση και πρόβλεψη κινήσεων του εκάστοτε ατόμου, δηλαδή κατόπτευση στις κινήσεις και στην ζωή μας. Είναι δε απαραίτητος για όλες τις συναλλαγές και για την πρόσβαση στις θύρες των δαιδαλωδών λαβυρίνθων των υπόγειων πόλεων.

Δεν είχε υπολογίσει όμως, αν και πανεπιστήμονας, ότι η αρχή της δράσης - αντίδρασης θα ενεργοποιείτο από τους Ελληνορθόδοξους.

Δρούσε ο Κ.Ο.Σ. ...

Αντιδρούσαν οι Ελληνορθόδοξοι! 

Ποιοι; ... οι Ελληνορθόδοξοι;

Ποιοι είναι αυτοί; ...
Αχ, αυτοί οι Ελληνορθόδοξοι ... ωρυόταν ο Κ.Ο.Σ. όταν σκεπτόταν γι' αυτούς.

Μα είναι δυνατόν, μια δραχμή (δραχμή είναι ότι πιάνει η παλάμη) άνθρωποι, άπλυτοι, αξύριστοι με αρχαία τεχνολογία και μέσα (ή μήπως όχι και τόσο αρχαία και οπωσδήποτε αρκετά αποτελεσματικά) απομονωμένοι στα περισσότερα από τα βουνά της παλαιάς Ελλάδος και προφανώς έχοντας το αρχηγείο τους σε μια μύτη ξερής και αφιλόξενης ορεινής γης, στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής εκεί που από παλαιά υπήρχαν τα Ορθόδοξα Χριστιανικά μοναστήρια, αφού επέζησαν της ΜΕΓΑ.ΓΕ.ΚΑ. άγνωστο πως (ή μάλλον ο Καλός Θεούλης ξέρει πως), να αντιστέκονται σε αυτόν;

Με ποια δύναμη; ...

Τι ηθικό; ... Ποια υλικά; ...

Ποιος του βοηθούσε; ...

Από που εμψυχώνονταν; ...

Οι Έλληνες από την αρχή της Ιστορίας τους που χάνεται στα βάθη των αιώνων, είναι λαός με πνεύμα ελεύθερο, γηγενής και χωρίς σύνδρομα καταδίωξης (σε αντίθεση με άλλους αρχαίους λαούς), δυσδιοίκητος και σε περιόδους υποδούλωσης, αντιστασιακός. Έχοντας δημιουργήσει πολιτισμό θαυμαστό (αν και υποφέροντα από παιδικές αρρώστιες όπως τυραννίες, δουλείες, εμφύλιους πολέμους) δεχόμενοι κατόπιν την αλήθεια του Χριστιανισμού διατήρησαν και εξύψωσαν το Ορθόδοξο Δόγμα με κάθε τίμημα.

 Αργότερα περιέπεσαν στην κατοχή βαρβάρων, κατακτήθηκαν, ύστερα αναστήθηκαν, ελευθερώθηκαν αν μέρει, δημιούργησαν ξανά, αλλά συναινώντας οικειοθελώς στην Ένωση Εθνών λόγω των διαφόρων οικονομικών συγκυριών και συσχετισμών δυνάμεων και κυρίως της προπαγάνδας που τους έγινε, απαξίωσαν σταδιακά τις αξίες και τα πιστεύω τους.

Αρχής γενομένης με την εγκατάλειψη κυρίων παραδοσιακών αξιών τους όπως θρησκεία-τρόπο ζωής, οικογένεια, αγάπη για την πατρίδα και στην συνέχεια αφομοιούμενοι με τους οικονομικούς μετανάστες που κατέκλυσαν την χώρα τους, μετεξελίχθησαν σε ένα «πολυαπολιτισμικό» συνονθύλευμα.

Άνοστο, άγευστο, ...

Αλλά όχι και άοσμο ...

Αντιθέτως με πολύ άσχημη «μυρωδιά» ...

Από αυτό το συνονθύλευμα πάντως, άρχισε να ξεχωρίζει μια μερίδα ανθρώπων (στην οποία παραδόξως συμμετείχαν και πολλοί βαπτισμένοι μετανάστες) η οποία επιθυμούσε την επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες του Ορθόδοξου Χριστιανισμού. Από την άλλη, οι εναπομείναντες είχαν αντίθετη γνώμη και ο διχασμός δεν άργησε να επέλθει.

Η πρόνοια του Καλού Θεούλη όμως που δεν επιθυμεί την απώλεια του ανθρώπου και όταν ένα πρόβατο χάνεται, αφήνει τα άλλα 99 και ψάχνει για το απολωλός, με ανύποπτο σύμμαχο την αδιαλλαξία και την κατακτητική τάση των γειτονικών «φιλικών» λαών και μετά από πολλές προβοκατόρικες ενέργειες αυτών, βοήθησε τους Έλληνες να αποπεμφθούν από την Ε.Ε. και μετά την διαμοίραση και κατοχή της χώρας τους μέχρι την «Εξαμιλέα» από τους γείτονες και «φίλους», να εξαναγκασθούν όσοι παρέμεναν ακόμη Έλληνες και Ορθόδοξοι στο μυαλό, μαζί με τους αδελφούς Ελεύθερους Έλληνες της Πελοποννήσου να ανέβουν στα όρη και στα βουνά και να οργανώσουν αντίσταση.

Έτσι λοιπόν όταν έγινε η ΜΕΓΑ.ΓΕ.ΚΑ. (ή μήπως δεν ήταν και τόσο γενική η καταστροφή;) και τα πάντα υπέκυψαν στον Κ.Ο.Σ., αυτοί ήταν ήδη φυγάδες και οι πρώτοι αντιστασιακοί. Από αυτούς, άλλοι αφού ανευρέθησαν και συνελήφθησαν, αρνούμενοι πεισματωδώς να συμμορφωθούν στην «Νέα Ζωή», θανατούμενοι συμπεριελήφθησαν στον χορό των Μαρτύρων της πίστεως και της πατρίδας τους. Άλλοι παραμένοντας στα όρη και στις τρύπες των βουνών συνέχιζαν τον ανένδοτο αγώνα.

Το ΡΑ.ΔΙ. μετέδιδε ότι οι Ελληνορθόδοξοι είχαν ελευθερώσει (μάλλον καλύτερα είχαν καταλάβει χωρίς αντίσταση) όλη την παλαιά Ελλάδα και ενωμένοι με τους Ελεύθερους Έλληνες της Πελοποννήσου (οι οποίοι έλεγχαν την υπόλοιπη Ελλάδα) είχαν επιδοθεί, σε ένα αγώνα με τα διάφορα Γαλλογερμανικά στρατεύματα, που κατέβαιναν και εκείνα από τον Βορρά (και λόγω έλλειψης ενέργειας και βέβαια επειδή μυρίστηκαν πλιάτσικο) με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Όμως οι Γαλλογερμανοί καθυστερούσαν καθώς είχαν βρει σθεναρή αντίσταση από τους κατοίκους των πρώην μουσουλμανικών περιοχών της Βαλκανικής οι οποίοι παρέμεναν πιστοί στον Κ.Ο.Σ.. Έτσι οι Έλληνες είχαν φθάσει ήδη «προ των πυλών» της Κωνσταντινούπολης και παρέμεναν εκεί, αφού είχαν πληροφορηθεί ότι η πόλη είχε ήδη καταληφθεί από τους ομόδοξους Ρώσους.

Αντιπροσωπείες Ελλήνων και Ρώσων είχαν συναντηθεί και συγκινημένοι οι άνδρες και οι γυναίκες και των δύο πλευρών, συνομίλησαν και διευθέτησαν πολλά θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Τελικά ο Τομάτας βρήκε την κρύπτη της στολής του (αφού πρώτα σχεδόν την έβγαλε όλη με κίνδυνο να τον δει κάποιος και να τον αναφέρει για ύποπτη συμπεριφορά στα σημεία αναφοράς κινδύνου που υπήρχαν διάσπαρτα (με ανταμοιβή λογιστική πίστωση 10 λεκέδων - και η προδοσία είχε χάσει την αγοραστική της αξία λόγω υπερπροσφοράς) και βγάζοντας την κάρτα την εφήρμοσε στην επαφή της θύρας.

Η ένδειξη «Κλειστή» στο περίγραμμα της εισόδου άλλαξε σε «Ανοιχτή». Ο Τομάτας διάβηκε την είσοδο νοιώθοντας τα γνωστά συναισθήματα ...

(Συνεχίζεται)

 Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

Επιβράδυνση του Χρόνου

 

Τομάτας 5.

Η Αγάπη του Καλού Θεούλη

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.

 Ο Μαέστρος ήταν μπερδεμένος. Προχωρούσε αφηρημένα, παρέα με τον Τομάτα και τον Δελφίνη σ' έναν διαδρομοδό κοντά στην επιφάνεια της Κωνσταντινούπολης.

Διαδρομοδός

 Έχει έρθει ο καιρός; ... αναρωτιόταν ενδόμυχα και βασανιστικά, χωρίς σίγουρη απάντηση.

 Καιρός για τι; ... Καιρός για ποιόν; ...

 Γι' αυτόν; ... Γι' εμάς; ... Γι' όλους; ...

 Γι' αντίσταση; ... Γι' ανάσταση; ...

  - Πόσους λεκέδες πιστωθήκαμε; ... τον ρώτησε ο Τομάτας, βγάζοντάς τον από τις σκέψεις.

 - Εεε, ... Εντάξει, όχι και πολλούς, ... 335 λεκέδες και κάτι ψιλά, ... από 111 λεκέδες και κάτι ψιλά ο καθένας ... είπε ο Μαέστρος με κάποιο τόνο ανακούφισης στην φωνή του.

  Από 111 λεκέδες και κάτι ψιλά! ... σκέφθηκε ο Τομάτας με χαρά και θαυμασμό για το ποσό, έχοντας χάσει αρκετά χρόνια καθοδικής πορείας της αγοραστικής αξίας των λεκέδων, «ερευνώντας» στην «Ελευθερία 33». 

 Με μιας όμως κατήφησε.  
 Πω, πω, ...111 λεκέδες και κάτι ψιλά ... αναρωτήθηκε, ... πως θα τους καθαρίσω; ... αλλά αμέσως είπε:

  - Καλά, εγώ πάω για ύπνο τώρα, θα σας συναντήσω αργότερα, ... και ετοιμάστηκε να χωρίσει από τους άλλους, τον Μαέστρο και τον Δελφίνη που και οι δύο του ευχήθηκαν σχεδόν με μία φωνή:

  - «Καλή κοινωνία» Τομάτα! ...

  Οι πληροφορίες σύμφωνα με το ΡΑ.ΔΙ., αναλογίσθηκε ο Μαέστρος ξαναβυθιζόμενος στις σκέψεις του, αναφέρουν ότι η μόλυνση της ατμόσφαιρας κατά κάποιες θεωρίες και βάσει μυστικών μετρήσεων των ειδικών οργάνων της «Περιβαλλοντικής Υπηρεσίας» έχει ελαττωθεί πλέον σε ποσοστό 73%. Επίσης αναφέρουν ότι με τον ρυθμό που καθαρίζει η ατμόσφαιρα, σε λίγο καιρό θα μπορεί κάποιος ίσως να βγει στην επιφάνεια, να αναπνεύσει ατμοσφαιρικό αέρα και να ζήση!

  Βέβαια ο παπά-Χριστόδουλος υποστηρίζει ότι η ατμόσφαιρα ήταν ήδη καθαρή από πολλά χρόνια και μόνο για λίγο  καιρό δεν ήταν αναπνεύσιμη, σε επίπεδα κοντά στο ύψος της θάλασσας, παρουσιάζοντας ως απόδειξη τον εαυτό του.

  Η αλήθεια είναι ότι η φύση έδινε την μάχη της με την αλαζονεία και την υπερηφάνεια του ανθρώπου και φαίνεται ότι πλησίαζε η ώρα που θα κέρδιζε και αυτήν την φορά. Ασφαλώς, και στο παρελθόν είχε δώσει τις μάχες της με διάφορους φυσικούς αντιπάλους και είχε νικήσει, όχι όμως τόσο γρήγορα όπως τώρα.

  Αυτήν την φορά, η αγάπη του καλού Θεούλη γι' αυτούς που ζούσαν μέσα στις σπηλιές και τις τρύπες των βουνών και η υπόσχεσή Του προς αυτούς για σμίκρυνση αυτών των ημερών, επιτάχυνε τις χρονικές διαδικασίες (όπως και άλλοτε κατά τας Γραφάς, αντιθέτως, επιβράδυνε τις χρονικές διαδικασίες), με αποτέλεσμα οι διάφοροι μηχανισμοί της φύσης να εμφανίσουν τους καταλύτες για τις χημικές ενώσεις - διασπάσεις οι οποίες αλληλεπιδρώντας και αλληλαντιδρώντας, επανέφεραν την ατμόσφαιρα και το περιβάλλον της Γης σε οικείο για τον άνθρωπο επίπεδο, πολύ πιο γρήγορα από το φυσιολογικό.

  Οι επιστημονικές ομάδες έρευνας - εφαρμογής της ΔΙ.ΚΥ. εντόπισαν και ανέλυσαν το φαινόμενο. Το μόνο όμως που κατάφεραν σχετικά με τις διαδικασίες επιβράδυνσης - επιτάχυνσης του χρόνου, ήταν να υπολογίσουν θεωρητικά ότι η ενέργεια που χρειάζεται για να ενεργοποιηθεί το φαινόμενο είναι ασύλληπτα μεγάλη, «πλησιάζει» το άπειρο, υποθετικά δε εκφράζεται από τον τύπο:

όπου:

Χρ = Χρονική διάρκεια επιβράδυνσης - επιτάχυνσης

-Επ = Βαθμός επιβράδυνσης

+Επ = Βαθμός επιτάχυνσης

e = Εναρμόνιος σταθερά

∞ = Άπειρον

ΑΕ = Απαιτούμενη ενέργεια

-ΑΕ = Απορρόφηση ενέργειας

+ΑΕ = Εφαρμογή ενέργειας

  Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι ότι κατά την ΜΕΓΑ.ΓΕ.ΚΑ. τα διάφορα θανατηφόρα αέρια που υπήρχαν στην ατμόσφαιρα, κατακρατούσαν την θερμοκρασία του πλανήτη, με αποτέλεσμα αυτός να υπερθερμανθεί σε βαθμό τέτοιο ώστε πραγματικά να λιώνουν γρήγορα οι «αιώνιοι παγετώνες» και να δημιουργηθεί ένας μικρός κατακλυσμός. Τα νερά κάλυψαν όλη την επιφάνεια της Γης έως τα 14,4 μέτρα από την πρότερη επιφάνεια της θάλασσας.

 Αργότερα τα νερά αυτά σταδιακά άλλα εξατμίσθηκαν, απορροφώντας θερμότητα από το περιβάλλον και τον πλανήτη, και άλλα απορροφήθηκαν από την Γη. Τα πρώτα κατάπεσαν πάλι υπό μορφή ραγδαίων βροχών, εξατμίστηκαν ξανά, ανέβηκαν ψηλά, κατέπεσαν άλλη μια φορά, και άλλη μια φορά, ξέπλυναν την ατμόσφαιρα και την Γη, και έφεραν την θερμοκρασία του πλανήτη πλησιέστερα στα φυσιολογικά επίπεδα. Στους πόλους ήδη άρχισαν να σχηματίζονται δειλά - δειλά οι νέοι παγετώνες.

  Το ΡΑ.ΔΙ. μετέδιδε ότι τα ενεργειακά εργοστάσια της ΔΙ.ΚΥ. στην βορειότερη Ευρώπη τα οποία χρησιμοποιούσαν την αυξημένη θερμοκρασία του πλανήτη για να παράγουν ενέργεια, έκλειναν το ένα μετά το άλλο λόγω έλλειψης «πρώτης ύλης», με βαθμό ανάλογο της απόστασής τους από τον Βόρειο Πόλο. Ο σημαντικότερος λόγος της «ανταρσίας» του στρατηγού Αλεξέϊ ήταν η παντελής σχεδόν έλλειψη ενέργειας στον Βορρά. Η κάθοδος του προς τον Νότο και εναντίον του προέδρου του, δήλωνε την ανάγκη των Βόρειων λαών για ενέργεια.

  - Μαέστρο, ... είπε ο Δελφίνης ... και εγώ θα πάω για ύπνο ... Χαρά και υγεία!

  - Χαρά και υγεία ... είπε στον Δελφίνη και ξαφνικά την είδε!

  Την κοίταζε σχεδόν επίμονα. Κάτι ωραίο του θύμιζε, κάτι νοσταλγικό, κάτι που δεν το είδε πολλές φορές, κάτι που ίσως να μην το είδε καμιά φορά, αλλά δεν το ξέχασε ποτέ! 

 Πέρασε στην άλλη πλευρά του διαδρομοδού, στάθηκε για λίγο και αναρωτήθηκε:
 
 Ποια είναι, που πάει τώρα; ...
 Τι κάνει, τι θα κάνει; ...

 ... Μα, τι άλλο του θύμιζε εκτός από αυτό το νοσταλγικό;

(Συνεχίζεται)

Τομάτας > 1. > 2. > 3. > 4. > 5. > 6. > 7. > 8. > 9. > 10. > 11. > 12.